شيخ مصنف ابن العربى - قدّس سرّه و روحه و والى من الرّحمة فتوحه - ختم فصّ نوحى به اين سخن فرمود كه : هر كس كه مىخواهد كه بيشتر از اين كه گفته شد در اين فصّ ، از اسرار و حكم نوحى بداند ، بايد كه : مترقّى گردد به سير باطنى ؛ تا به فلك آفتاب رسد ؛ و يوح [ به ياء معجمه از تحت به نقطتين ] نام آفتاب است . تا به آن مطّلع گردد كه : مكانى علىّ است « 229 » ؛ و منشأ قطب آن است . و منار تو لا روح از آنجا و مدار فتوح نوح ، از آن مقام است . و اگر به نظر ظاهر خواهد تا بر ديگر اسرار [ كه ما به قلم آورده‌ايم ، از اسرار و حكم نوح - ع - ] مطّلع گردد ، حوالهء او به كتاب « تنزلات موصليه » است ؛ و آن كتابى است از مصنّفات شيخ ، كه در آن . بحث تنزّلات روح ساير انبياء و اولياء بيان مىكند ؛ و چون به نوح مىرسد ، اسرار لطيفه در آنجا ياد فرموده است [ بيشتر از آن كه در اين كتاب بيان كرد ] . و اين ضعيف نحيف بر آن واقف نشده . اگر عمر وفا كند ، و به مطالعه رسيد و ادراك آن معنى توانم كرد آن فوائد زوائد به اين موايد الحاق كنم - ان شاء اللّه تعالى - و اگر اجل محتوم بسر آمده باشد و آن را نديده باشم درخواست از لطف عزيزانى كه به آن برسند آن است كه به اين فصّ الحاق كنند تا خوانندگان از آن مستفيد گردند ، و ساعى و دالّ بر آن را به دعاى خيرى ياد كنند كه مقصود كلى همين است - و اللّه هو الموفّق - و نيز مىگويم كه در اين فصّ از جهت آنكه شيخ - قدّس سرّه - ظاهر آيات نازله كه در آن بيان احوال نوح و قوم او است بكلّى مؤوّل گردانيده و از ظاهر عدول كرده و به معانى مطلع منزل فرموده و حلّ لفظ كتاب از ضرورات ملتزمه شارح مىباشد ، انصاف مىدهم كه : منقّح گفته نشده ، و در تقرير اين فصّ اندكى خبطى در تحرير رفته و بر ضمير منير عارف خبير سبب

--> ( 229 ) - ن : كه مكان اعلا است ( ش - ت ) .